Οι Editors στη Θεσσαλονίκη!

15 Απριλίου @Principal



Υ.Γ. άντε... και στην Αθήνα μια μέρα πριν

Massive Attack - Heligoland

Ανταπόκριση από το μέτωπο:

Αυτή τη στιγμή ακούω για πρώτη φορά το 'Heligoland', το νέο άλμπουμ δλδ των -κάποτε- αγαπητών Massive Attack. Εννοείται πως δεν θα έπρεπε να περιμένω κανένα 'Blue Lines', ή 'Protection', αλλά ακόμα προσπαθώ να καταλάβω που σκατά πήγε η μπάντα που είχε δημιουργήσει αυτά τα 2 διαμάντια (εεεπ, ξέχασες και το 'Mezzanine'!) της trip-hop που πραγματικά στιγμάτισαν τα 90's.
Στο διά ταύτα τώρα, στο πρώτο άκουσμα δεν το λες κακό άλμπουμ. Απλά σε κάθε τραγούδι που τελειώνει σου μένει μια αίσθηση ανολοκλήρωσης. Όλα τα τραγούδια είναι καλές ιδέες, έχουν φοβερή δυναμική, που όμως ποτέ δεν την βγάζουν προς τα έξω. Περιμένεις και περιμένεις μια κορύφωση και μετά απλά τελειώνει το άλμπουμ.
Τί ξεχώρισα? Το εναρκτήριο Pray for Rain, το περίεργο Psyche, το πανέμορφο Paradise Circus και την παράνοια του Atlas Air (ακούστε το παρακάτω, ειδικά τα τελευταία 2 λεπτά). Όχι και λίγα θα ΜΕ πεις. Αξιοζήλευτοι ως συνήθως οι guest τραγουδιστές στο άλμπουμ: από τον Tunde Adebimpe των TV on the Radio και τον Damon Albarn, έως την -σίγουρα σύζυγό μου σε κάποια άλλη ζωή- Hope Sandoval και τον Guy Garvey των Elbow. Βέβαια δε λείπει ο μόνιμος σχεδόν συνεργάτης τους ο Horace Andy.
Συμπέρασμα? σίγουρα καλύτερο του '100th window', όμως ποτέ δε θα μπει σφήνα στην πρώτη αγία τριάδα των δίσκων τους.

Υ.Γ. Α, το άλμπουμ βγαίνει στις 8 Φεβρουαρίου, ακριβώς 7 χρόνια μετά την κυκλοφορία του '100th window'.

No More Stranglers Any More

Τα μπλογκοαντανακλαστικά μου είναι γτπ. Το live των Stranglers έγινε Σάββατο βράδυ κι εγώ γράφω γι'αυτό 2,5 μέρες μετά. Ούτε avopolis να ήμουν!
Θα πεις τώρα γιατρέ, καλά μωρέ, αλλά ...Stranglers? Ε, τι να κάνω κι εγώ το καημενούλι, είχα καιρό να πάω σε live, έχασα και τους Savage Republic -που έμαθα ότι ήταν αρκούντως καλοί- και να πω την αλήθεια δεν είχε τύχει ποτέ να πάω να τους δω ζωντανά. Και για όσους μπορούν να κατανοήσουν τη μαγεία της στιγμής, το να ακούς το "Midnight Summer Dream" μέσα στο κατακαλόκαιρο στη σκοπιά 2ο νούμερο βραδυνό, όπως και να το κάνεις σου μένει βρε αδερφέ.
Εντυπώσεις? Οι Stanglers τα κατάφεραν. Κατάφεραν δλδ χωρίς να είναι κακοί, χωρίς να έχουν κακό ήχο, χωρίς να είναι ερασιτέχνες, χωρίς να έχουν μπερδεμένο setlist και χωρίς να είναι μουγγοί με τον κόσμο να μας δώσουν ένα απίστευτα βαρετό live. Το σαγόνι μου νομίζω πως έπαθε αγκύλωση από το πολύ χασμουρητό. Και δεν είναι ότι δε μεγάλωσα κι εγώ, όπως και οι περισσότεροι που βρεθήκαμε το Σάββατο στο Block 33, με τα τραγούδια τους. Δεν μπορώ να μην ακούω ακόμα το 'No More Heroes' και να το σιγοβροντοφωνάζω, ή να μην ψιλονοσταλγώ στο 'Golden Brown'. Είναι η ηλικία τους? Πολλές συζητήσεις έχουν γίνει γύρω από αυτό το αμφιλεγόμενο θέμα. Δε νομίζω να είναι ούτε αυτό. Μετά από 2,5 μέρες σκέψης κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τελικά οι Stranglers ίσως να μην είναι και τόσο μεγάλη μπάντα όσο θα θέλαμε να είναι. Μπορεί να φταίει και το γεγονός ότι μια -δισκογραφική- ζωή προσπαθούσαν να ισορροπήσουν ανάμεσα στο punk, στο pub rock (έως και pop) έως και new wave, χωρίς τελικά να βρουν ποτέ το στίγμα τους.
Όχι πως πέρασα και άσχημα δλδ (πολύ δύσκολα περνάω άσχημα σε συναυλία), σίγουρα ξελαρυγγιάστηκα στο 'No More Heroes' και στο 'Nice'n'Sleazy' (σ'αυτό νόμιζα πως ήμουν ο μόνος που τραγουδούσε), αλλά ακόμα και μετά από 2 σεναριακά encore (έλεος πια με αυτό το θέμα ρε παιδιά!) ακόμα περιμένω να ακούσω το 'Midnight Summer Dream'. Ίσως να είναι και καλύτερα έτσι. Θα μου μείνει η τελευταία ανάμνηση του τραγουδιού έτσι όπως την έζησα φορώντας τα χακί....

20 ...10 με τόνο

4 συγκροτήματα που φιγουράρισαν στη λίστα με τα αγαπημένα μου άλμπουμς της δεκαετίας (3 από αυτά στις 3 πρώτες θέσεις μάλιστα!) θα κυκλοφορήσουν δίσκο μέσα στο 2010. Μιλάω για τους Get Well Soon, Interpol, Arcade Fire, The National. Είναι δυνατόν αυτή η χρονιά να είναι κακή? Ειδικά όταν ξεκινάει με το "Vexations" των Get Well Soon. Ίσως όχι τόσο in your face όσο το "Rest Now Weary Head", αλλά φταίει και το ότι είμασταν πλέον ψιλιασμένοι για το τι μπορεί να μας δώσει ο φίλος μας ο γερμανός. Και μας το έδωσε. Δισκάρα ολκής λοιπόν και εδώ και αρκετή ώρα προσπαθώ να επιλέξω ένα μόνο τραγούδι από τα 14 και απλά κατέληξα στο 'Angry Young Man' επειδή έχει και επίσημο βίνδεο. Απολαύστε και ακούστε ΟΛΟ το άλμπουμ. Αξίζει.

Codeine Velvet Club

Εμπρός στον δρόμο που εχάραξε ο Alex Turner!

Ο Jon Fratelli, ο κιθαρίστας Jon Lower δηλαδής από τους γνωστούς και αγαπητούς μας Fratellis, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του με το side project 'Codeine Velvet Club' δύο μέρες πριν μας αφήσει το 2009 και έτσι δεν το πήραμε πρέφα εγκαίρως. 3-4 τραγουδάκια άκουσα μέχρι στιγμής και ΜΕ άρεσαν πολύ. ΜΕ θύμισαν το "νοσταλγο-ρόκ" των 'Last Shadow Puppets' (και καααάτι από Ντέμη Ρούσσο παρακαλώ!), πάντα βέβαια υπό την οπτική γωνία των Fratellis. Στο τέλος του άλμπουμ υπάρχει και ένα hidden track όπου διασκευάζουν -φόλα ανεπιτυχώς- Stone Roses στο "I am the Resurrection". Εδώ ακούμε τo πολύ συμπαθητικό "Hollywood":

Another brick...

Αν ένα πράγμα δίδαξε στον κόσμο η πτώση του τείχους του Βερολίνου, είναι ότι θα έπρεπε να είναι ψηλότερο.

ΕΔΩ και ΕΔΩ

Μιούζικ ιν γουίρντ πλέισις

Πρώτη-πρώτη η γλυκύτατη Lisa Hannigan, που τραγουδάει σε μία pub:



Οι αγαπημένοι Arcade Fire με το neon bible σε ασανσέρ!



Η Katie Melua που έδωσε μια καθ'όλα κανονική συναυλία, η οποία όμως έτυχε να είναι κάτι χιλιόμετρα κάτω από τη θάλασσα...



Οι White Stripes τραγουδάνε σε σχολικό λεωφορείο:




Υ.Γ. Ναι, όπως πολύ καλά καταλάβατε, το muz!con έβγαλε τα χακί από πάνω του και έχει πολύ χρόνο για να ανεβάζει τέτοια καμμένα posts!

Drum's not Dead

απλα απιστευτο. Δειτε το ολο

Χρόνια Πολλά σε όλους και καλή μας χρονιά

Muzine ...No More

Δυστυχώς μία από τις πλέον όμορφες και μερακλίδικες προσπάθειες που έγιναν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, έρχεται στο τέλος της. Το muzine ήταν -και είναι μέχρι και το τελευταίο αποχαιρετιστήριο τεύχος του- κάτι παραπάνω από ένα απλό μουσικό περιοδικό. Ένα μέγα λάθος όμως του Νεκτάριου και όλης της παλιοπαρέας τους έφερε σ'αυτό το σημείο: πήγαν να κυκλοφορήσουν το muzine στην Ελλάδα. Πραγματικά κρίμα. Εδώ το mail που μου ήρθε:

"Καλημέρα σε όλους,

Αυτή τη φορά δεν έχουμε πολλά καλά νέα.
Δυστυχώς στο κάλεσμα για συνδρομητές που θα βοηθούσαν το περιοδικό να συνεχίσει την έκδοσή του, η ανταπόκριση ήταν ελάχιστη.
Με αυτά τα δεδομένα, και καθώς η κρίση χτύπησε και το Muzine, είμαστε στη δυσάρεστη θέση να ανακοινώσουμε πως το επόμενο τεύχος του περιοδικού θα είναι και το τελευταίο του.
Ίσως κάποια άλλη στιγμή, με περισσότερο πρόσφορο έδαφος, να ξανακυκλοφορήσει. Ίσως με κάποιον επενδυτή ή χορηγό. Ίσως στραφούμε περισσότερο στο διαδίκτυο. Ίσως να μην συμβεί τίποτα από όλα αυτά και να κρατήσουμε την ανάμνηση του πιο όμορφου περιοδικού που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και τις ευχές όλων.

Όσον αφορά στους συνδρομητές, παλιούς και νεότερους, θα ενημερωθούν με την κυκλοφορία του τεύχους για το πώς θα τους επιστραφούν τα χρήματα. Ας έχουν υπόψη πως αν θέλουν να βοηθήσουν τον εκδοτικό οίκο που για 2 χρόνια στήριζε το Muzine, μπορούν να εξαργυρώσουν το ποσό που πρόκειται να τους επιστραφεί με παλιότερα τεύχη του περιοδικού ή και με βιβλία του εκδοτικού οίκου. Ακόμα και τώρα κάποιοι που δεν έχουν τα παλιά τεύχη μπορούν να γραφτούν συνδρομητές για να τα αποκτήσουν.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΟΛΟΥΣ όσους μας στήριξαν μέχρι τώρα.

Το τελευταίο τεύχος θα είναι αφιερωμένο στο μέλλον των μουσικών εντύπων αλλά και της μουσικής γενικότερα. Μπορεί οποιος θέλει να μας στείλει την γνώμη του με αφορμή την αναστολή έκδοσης του περιοδικού και η συντακτική ομάδα θα επιλέξει κάποια από τα κείμενα για να δημοσιευθούν, στο info@haramada.com .

Όσοι βρεθείτε στην Πάτρα στις 19 του μήνα μπορείτε να παρακολουθήσετε μαζί μας την συναυλία του Monsieur Minimal που συνδριοργανώνουμε με το Mojoradio. Ελπίζουμε πως δεν θα εξαφανιστούμε από το μουσικό χάρτη και με την πρώτη ευκαιρία θα έχουμε κάτι καινούργιο κι αξιόλογο να παρουσιάσουμε και να μοιραστούμε μαζί σας.

Σήμερα το βράδυ και κάθε Τετάρτη 7-9 μ.μ. θα συνεχίσουν οι εκπομπές του Muzine στο www.mindradio.gr όπου μπορείτε να ακούτε τις μουσικές μας επιλογές.

Και πάλι ευχαριστούμε,

www.muzine.gr"

Best of 00's: No 11 - No 1

Επειδή θα πρέπει να φύγω σε μέρος που δε θα έχω καθημερινή πρόσβαση σε internet (το στρατό μου μέσα!), θα αναγκαστώ να ανεβάσω την υπόλοιπη λίστα ολόκληρη και χωρίς κειμενάκια. Ναι, όπως πολύ καλά καταλάβατε, είμαι φαν των Interpol και των Arcade Fire. Αυτές οι δύο μπάντες (ΟΚ, μαζί με τους National) είναι για μένα ότι καλύτερο βγήκε μέσα στη δεκαετία. Ειδικά οι δεύτεροι πιστεύω πως ήδη έχουν γίνει σημείο αναφοράς για όλα τα μετέπειτα συγκροτήματα του γενικότερου indie ήχου. Μας ετοιμάζουν και καινούριο άλμπουμ (κατά τον Μάιο θα βγει, που σημαίνει καλοκαίρι ετοιμάζουμε βαλίτσες για να τους δούμε επιτέλους!!). Επίσης, όσο κι αν οι περισσότεροι θα διαφωνήσετε, θεωρώ τον Jack White την μουσική προσωπικότητα των 00's.
Η λίστα μου με την τελευταία ενδεκάδα της δεκαετίας έχει ως εξής:

11. Get Well Soon - Rest Now Weary Head

10. Shearwater - Rook

9. Radiohead - In Rainbows

8. Strokes - Is This it

7. White Stripes - Elephant

6. Kasabian - Kasabian

5. Interpol - Antics

4. Arcade Fire - Neon Bible

3. The National - The Boxer

2. Interpol - Turn on the Bright Lights

1. Arcade Fire - Funeral

Best of 2009: No 11 - No 1

Η τελευταία ενδεκάδα που κατεβάζω για την χρονιά που μας αφήνει είναι η εξής:

11. Sonic Youth - The Eternal

10. 2L8 - He & She, Angry Enough To Keep Loving In the Dark Ages

9. Yo La Tengo - Popular Songs

8. Animal Collective - Merriweather Post Pavillon

7. The Horrors - Primary Colors

6. Decemberists - The Hazards of Love

5. Yeah Yeah Yeahs - It's Blitz!

4. (Stuart Murdoch) - God Help the Girl

3. Kasabian - West Ryder Pauper Lunatic Asylum

2. Doves - Kingdom of Rust

1. (Ryan Gosling, Zach Shields) - Dead Man's Bones

Best of 00's: No 12

Franz Ferdinand - Franz Ferdinand

Δε λέω, με το internet πλέον βρίσκεις ότι θέλεις. Ακόμα όμως μερικές εκπληξούλες μπορείς να τις πετύχεις όπως παλιότερα. Τί εννοώ? Να ναι καλά το φιλαράκι μου ο Βασίλης που αποφάσισε να σπουδάσει στο νησί την εποχή εκείνη και να μου στέλνει ότι φρέσκο "έπαιζε" τότε στις ψαγμένες -λέμε τώρα- pubs του Manchester. Κι αυτό γιατί, ενώ το άλμπουμ των FF κυκλοφόρησε κανονικά κάπου στις αρχές του 2004, εγώ είχα ένα demo τους από τον Σεπτέμβριο του 2003 (αν θυμάμαι καλά)! Περιείχε 3 τραγούδια μόνο (Darts of Pleasure, Van Tango και το Shopping for blood). Είχα κολλήσει άσχημα με το πρώτο, μέχρι που πήρα ολόκληρο το άλμπουμ στα χέρια μου και έσφαξα ένα κουνούπι πάνω στο CD ως θυσία για το r'n'r της Αγγλίας που μόλις είχε επιστρέψει. Υποτίθεται ότι οι FF θα γίνονταν -όπως πάααρα πολλοί από το νησί- οι νέοι Beatles, οι νέοι Who, οι νέοι Blur....οι νέοι μπλα-μπλα-μπλα, που βέβαια ποτέ δεν έγιναν. Όμως βρίσκονται στο Νο 12 γιατί ακόμα χορεύω σαν χαζό στο 'Come on Home', ακόμα ξελαρυγκιάζομαι στο 'This Fire' και ακόμα χτυπιέμαι σαν παρτσακλό στο 'Take me Out'.

ΕΔΩ η συγκεντρωτική λίστα των 85 Ελλήνων bloggers

Best of 2009: No 12

Black Heart Procession - Six

Χωρίς να ξεπερνάει σε ένταση τα "Spell" ή "Αmore Del Tropico'" οι Black Heart Procession μας δίνουν ένα ακόμη πολύ καλό άλμπουμ. Η μακαβριότητα και η μαυρίλα βέβαια συνεχίζει να τους χαρακτηρίζει, όμως για αυτό δε μας αρέσουν? Ξεχωρίζουν τα 'Witching Stone', 'When You Finish Me' -μου θυμίζει soundtrack από ταινία του Τιμ Μπάρτον-, το νικειβικό 'Back to the Underground' και το εκπληκτικό 'Liar's Ink', όμως γενικότερα δε βρήκα κακό τραγούδι.

ΕΔΩ η συγκεντρωτική λίστα των 85 Ελλήνων bloggers

Best of 00's: No 13

Queens of the Stone Age - Songs for the Deaf

Νομίζω πως το 2002 ήταν η καλύτερη χρονιά της δεκαετίας που μας αφήνει. Πληθώρα καλών (έως πολύ καλών) δίσκων, πολλών από τους οποίους ήδη τους βλέπουμε στις λίστες μας. Το άλμπουμ όμως που blew my mind όπως λέμε στο ακριτικό Ντεπώ ήταν το "Songs for the Deaf". Οι QOTSA είναι ίσως το μοναδικό πραγματικά επιτυχημένο supergroup. Με μέλη όπως οι Josh Homme, Mark Lanegan, Dave Grohl και Nick Oliveri το αποτέλεσμα δε θα μπορούσε να είναι τίποτα άλλο εκτός από εκρηκτικό. 'First it giventh', 'Go with the flow', 'God is in the radio'..... ατελείωτη η λίστα με τις τραγουδάρες. Βέβαια, αν ένα τραγούδι βάζει υποψηφιότητα για τα καλύτερα τραγουδια των 00's, αυτό δεν είναι άλλο από το χιλιοπαιγμένο και χιλιοτραγουδημένο 'No One Knows'.

ΕΔΩ η συγκεντρωτική λίστα των 85 Ελλήνων bloggers

Best of 2009: No 13

Julian Plenti is... Skyscraper

Ο Paul Banks φέτος άφησε -για λίγο μόνο- την υπόλοιπη παρέα των Interpol και ηχογράφησε solo ως Julian Plenti. Το κλασσικό ερώτημα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι πάντα ίδιο: μπορεί μόνος του, ή μόνο μέσω της μπάντας αναδεικνύεται? ΟΚ, μην περιμένετε να ακούσετε το νέο άλμπουμ των Interpol, αλλά το ύφος του Skyscraper δεν απέχει και πολύ από αυτό του αγαπημένου μας συγκροτήματος (διαφωνεί κανείς για το αγαπημένο??εεε? γκρρρρρρ). Αλλά αυτό συμβαίνει μόνο στα μισά τραγούδια, γιατί στα άλλα μισά εμένα ΜΕ θύμισε περισσότερο Bon Iver (!). "if these both are good, then it's all gooood"

ΕΔΩ η συγκεντρωτική λίστα των 85 Ελλήνων bloggers

Best of 2009: No 14

Archive - Controlling Crowds

Τα λέγαμε για το πως κατάντησαν οι Archive τα τελυταία χρόνια πριν λίγες μέρες εδώ. Θα μου πεις γιατρέ μου, τότε γιατί τους βάζω και στη φετινή λίστα, όπως τους έβαλα και στα καλύτερα της δεκαετίας? Έχει τίποτα καινούριο το άλμπουμ? Η απάντηση είναι όχι. Έχει κάτι που με συνετάραξε? Όχι πανηγυρικά. Είναι κακό άλμπουμ? Διόλου. Μου θύμισε το πολύ καλό "Londinium" όμως και αυτό αρκεί. Έχει ραδιοφωνικά χιτάκια πάλι το άλμπουμ, όμως έχει και άλλες πιο σκοτεινές στιγμές που ΜΕ άρεσαν ιδιαίτερα.

ΕΔΩ η συγκεντρωτική λίστα των 85 Ελλήνων bloggers

Best of 00's: No 14

DJ Shadow - Private Press

O DJ Shadow με το "Endtroducing" με μύησε στο hip-hop. Βέβαια, ιδιαίτερος φαν του είδους μπορεί ποτέ να μην έγινα, όμως εκείνο το άλμπουμ είναι από εκείνα που όταν τα πρωτοακούς σε αφήνουν μαλάκα. Έτσι, κατάφερε και έγινε ένα από τα αγαπημένα μου μυστικά (μαζί με τον RJD2 εκείνη την εποχή) και με έκανε να περιμένω πως και πως το επόμενο βήμα του. Αυτό ήταν το "Private Press". Θυμάμαι που το είχα προπαραγγείλει το CD από το "Λωτό" για να το έχω όσο πιο γρήγορα μπορώ στα χέρια μου. Αυτό το κατακαημένο CD πλέον παίζει τα μισά μόνο τραγούδια, από τις άπειρες ώρες που έχει λιώσει είτε στο σπίτι μου, είτε στα μαγαζιά που εκείνο τον καιρό έπαιζα μουσική (και με πολύ θετική ανταπόκριση θυμάμαι). Αυθεντικά soulful instrumental (και μη) hip-hop και r'n'b τραγούδια, όλα ένα-κι-ένα.

ΕΔΩ η συγκεντρωτική λίστα των 85 Ελλήνων bloggers

Best of 2009: No 15

Morrissey - Years of Refusal

Ο Μοζ ήταν μια από τις φετινές εκπλήξεις. Κι αυτό επειδή νόμιζα πως είχε στερέψει. Ήρθαν όμως τα τραγούδια του "Years of Refusal" να με ταπώσουν και να μου υπενθυμίσουν το ταλέντο αυτού του απίστευτου τύπου. Ο πλέον αυτοβιογραφικός δίσκος του Morrissey, σε πολλές στιγμές αυτοκριτικός.

ΕΔΩ η συγκεντρωτική λίστα των 85 Ελλήνων bloggers

Best of 00's: No 15

Sufjan Stevens - Illinois

Το "Illinoise" δεν είναι άλμπουμ. Είναι ένα βανάκι, μάλλον ένα παλιό σαραβαλάκι VW που για να κυλήσει χρειάζεται οπωσδήποτε κατηφόρα. Το 2005 ανέβηκα σ'αυτό το βανάκι και έκανα το καλύτερο roadtrip της ζωής μου, χωρίς μάλιστα να φύγω από το σπίτι μου. Ο Stevens με γύρισε σε όλες τις γωνιές της πολιτείας του Illinois και μου γνώρισε απίστευτους ανθρώπους. Από τον Σούπερμαν μέχρι έναν σειριακό δολοφόνο που ντυνόταν ως κλόουν. Στο δρόμο μου διηγιόταν φοβερές ιστορίες ζωής, φιλίας, θανάτου, λαθών και πραγματικής ελευθερίας. Απλά μοναδικό.

ΕΔΩ η συγκεντρωτική λίστα των 85 Ελλήνων bloggers