Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2018

#1 by kostask: Spiritualized - And Nothing Hurt


   [previously on #2:]
   Χαγιάτεεεε!!! 
  Οι τρομοκρατημένοι φρουροί κοιτάνε μια τον Νακίτο τον Νίντζα, μια τον λοχαγό τους. Ο λοχαγός δεν ξέρει τι να κάνει. Θυμάται να είναι 19 χρονών και να πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στο επάγγελμα του πεταλωτή και σ'αυτό του στρατιώτη. "Θα δείτε τον κόσμο" τους έλεγαν. "Δε θα πεινάσετε ποτέ" τους έλεγαν. "Θα έχετε δωρεάν συνδρομή στο νέτφλιξ" τους έλεγαν. Η φωνή του Νακίτο του Νίντζα συνεχίζει να ξεσκίζει τα τύμπανά τους. Η διαταγή δίνεται σιγανά από τα τρεμάμενα χείλη του λοχαγού. Οι χορδές τεντώνονται. Τα ξύλα καρυδιάς τρίζουν. Το μπροστινό μέρος των παντελονιών σκουραίνει. Ο Νακίτο ο Νίντζα είναι το μόνο μαύρο σημείο στη μέση της άδειας πλατείας. Δε θα μπορούσε να υπάρξει πιο εύκολος στόχος. Η βροχή από τα βέλη τον βρίσκει σκυμμένο, σαν να προσεύχεται σε κάποιον Θεό της σκόνης. Όλοι κοιτάνε αμίλητοι. Τουλάχιστον 25 βέλη πρέπει να τον έχουν βρει στην πλάτη. Η μορφή που μοιάζει με σκατζόχοιρο πλέον παραμένει ακίνητη. Όλοι κρατάνε την ανάσα τους. Και ξαφνικά, η μαύρη μορφή φαίνεται να αλλάζει χρώμα, όχι, να γίνεται διάφανη. Τα βέλη πέφτουν στο χώμα σα φαγωμένα σουβλάκια Γιακιτόρι. Η μορφή έχει εξαφανιστεί. Μια φωνή ακούγεται πίσω από τις πλάτες των στρατιωτών. "Σειρά μου τώρα". Ο λοχαγός είχε πετρώσει, δεν μπορούσε να το πιστέψει. Δε γίνεται... μα αυτό ήταν ένας μύθος... Κανένας Νίντζα δεν είχε καταφέρει να τελειοποιήσει το Ουζούρε-Γκακούρε ώστε να μεταφέρει την αύρα του τόσο μακρυά. Τα στόματα των στρατιωτών ήταν ορθάνοιχτα, ακόμα και όταν τα κεφάλια τους αρχισαν να απομακρύνονται από το υπόλοιπο σώμα. Νυχοπατώντας στα κορμιά των στρατιωτών, ο Νακίτο ο νίντζα ρουφούσε τη ζωή από καθετι που ανέπνεε με κάθε του άλμα, σαν τους γρύλλους της Κολάσεως. Κραδαίνοντας από ένα σπαθί στο κάθε του χέρι και βγάζοντας φλόγες από τα μάτια του, έκοβε αυτιά, χέρια, κεφάλια και συνειδήσεις από τους αποσβολωμένους στρατιώτες. Το αίμα κυλούσε σε κύματα κάτω από τα τείχη και τα έκανε να φαίνονται σαν να μάτωναν τα ίδια. Κάποιοι προσπάθησαν να τον σημαδέψουν ξανά με τα βέλη τους. Ο Νακίτο ο Νίντζα τα έπιανε στον αέρα με το στόμα του. Κραυγές έσκιζαν τον αέρα, για λίγα δευτερόλεπτα μόνο η καθεμια. Τα πτώματα έπεφταν το ένα πάνω στο άλλο, στοιβαγμένα σαν θηλυκές φώκιες που περιμένουν το ταίρι τους. Ο λοχαγός  ήταν ο τελευταίος που είχε μείνει ζωντανός ακόμα. Πεσμένος στα γόνατα περίμενε το τέλος του, όταν τον πλησίασε ο Νακίτο ο Νίντζα. "Αποκάλυψέ μου που είναι ο Χαγιάτε και θα πεθάνεις γρήγορα!". "Μα... δεν έχουμε κανέναν μ' αυτό το όνομα εδώ στο κάστρο του Κιτσούνε" του απάντησε ο λοχαγός με δάκρυα στα μάτια. "Κιτσούνε είπες άτιμε?! Δεν είναι το κάστρο του Σιντζούνε αυτό δλδ?!". "Όχι! Το κάστρο του Σιντζούνε είναι 12 μήνες διαδρομή με τα πόδια από εδώ" 
   Ο Νακίτο ο Νίντζα δεν κάνει λάθη. Ποτέ. Αλλά όταν κάνει, περπατάει για 12 μήνες. Περίμενέ με Χαγιάτε. Έρχομαι. 

1. Spiritualized - And Nothing Hurt
2. The Ex - 27 Passports
3. Idles - Joy as An Act of Resistance
4. Salad Boys - This is Glue
5. Hot Snakes - Jericho Sirens
6. Shifters - Have a Cunning Plan
7. Messthetics - Messthetics
8. Bambara - Shadow on Everything
9. BEAK - >>>
10. Self Defense Family - Have you Considered Punk Music
11. The Good, the Bad & the Queen - Merrie Land
12. Sleep - The Sciences
13. Goon Sax - We're not Talking
14. Pill - Soft Hell
15. Woolen Men - Post
16. Terry - I'm Terry
17. Death Pedals - Death Pedals
18. E - Negative Work
19. Constant Mongrel - Living in Excellence
20. Yo La Tengo - There's a Riot Going On

No1 by Cubelax: Spiritualized - And Nothing Hurt


Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2018

#2 by kostask: The Ex - 27 passports


   Τα κόκκινα μάτια έρχονται! Τα κόκκινα μάτια έρχονται! Ο πανικός ξεχύθηκε σαν κουτσομπολιό στο χωριό. Κόρες διεσταλμένες, τρεμοπαίζουν από τρόμο. Κόρες ανύπαντρες καταριούνται που είπαν όχι στον μπουνταλά Ναχαμούρι και θα πάνε άκλαφτες. Μωρά κλαίνε, οι μάνες στέρεψαν πια. Σκυλιά αλυχτάνε, γάτες καθαρίζουν ατάραχες το τρίχωμά τους όπως πάντα. Γέροι δακρύζουν για τα νιάτα που δεν έχουν, νέοι δακρύζουν που δε θα φτάσουν να γίνουν γέροι, μεσήλικες κλαίνε για τις επιλογές στη ζωή τους που τους οδήγησαν εκεί. Άρχοντες αλαφιασμένοι γραπώνουν όσα χωράει η ποδιά τους και καβαλάνε τα μουλάρια. Αλλά δεν προλαβαίνουν να φύγουν. Οι πόρτες κλείνουν. Ο αέρας ζέχνει από το αναπόφευκτο και την απελπισία. Και ξαφνικά ησυχία. Οι φρουροί συγκεντρώνουν το βλέμμα τους έξω από τα τείχη, προσπαθούν να τον εντοπίσουν. Ένας Νίντζα που σέβεται τον εαυτό του όμως δεν εμφανίζεται ποτέ εκεί που τον περιμένουν. Με αργό αλλά αποφασιστικό βήμα αποκαλύπτεται στην κεντρική πλατεία. Η φωνή του Νακίτο του Νίντζα  αντηχεί στις πλάτες τους σαν κεραυνός που σκάει πάνω σε μια γερασμένη ιτιά. "Χαγιάτεεε! Βγες να αντιμετωπίσεις το πεπρωμένο σου!¨. "Χαγιάτεεεεεεεεε!!". 

No2 by Cubelax: Ed Schrader's Music Beat - Riddles


Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2018

#3 by kostask: Idles - Joy As An Act of Resistance


   Καλύτερα να σε ξεχάσουν, παρά να σταματήσουν να σε θυμούνται. Το πρώτο απαιτεί ενέργεια, το δεύτερο απάθεια. Και ο Νακίτο ο Νίντζα μισεί την απάθεια. Ας του δώσει λοιπόν κάτι να θυμάται μέχρις ότου ο πόνος τον οδηγήσει να ξεχάσει. Δε θα γίνει γρήγορα, δε θα γίνει εύκολα. Τα κόκκινα μάτια δε λένε ποτέ ψέμματα. 

No3 by Cubelax: Salad Boys - This is Glue


Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2018

#4 by kostask: Salad Boys - This is Glue


   Το σχέδιο ήταν απλό. Θα περίμενε λίγο ακόμα ώστε να πέσει το σκοτάδι, δεν έχει φεγγάρι σήμερα. Θα γλυστρούσε στις σκιές όπως μόνο αυτός ξέρει χωρίς κανένας να τον καταλάβει. Θα σκαρφάλωνε τον τοίχο με ευκινησία αίλουρου. Με περισσή ευκολία θα εξουδετέρωνε τους 3 φρουρούς στην πόρτα και για λίγο θα στεκόταν πάνω από τα άψυχα σώματά τους, μουρμουρίζοντάς τους ένα σιγανό μεν, αλλά σθεναρό "ΧΑ!". Θα σιγουρευόταν πρώτα ότι θα έχει τα χέρια στη μέση όταν θα το λέει αυτό. Καλύτερα να χρησιμοποιήσει λίγο πιο βραχνή φωνή μάλλον, όπως ένας άλλος μαυροφορεμένος μασκοφόρος που ξέρει. Να πάρει! δεν έχει μαύρη μπέρτα όμως. Κι άντε να βρει ικανό κλωστουφαντουργό ξύπνιο τέτοια ώρα σε όλη την πολιτεία του Ιγκάνο. Ακόμα θυμάται με περηφάνια την μαύρη μπέρτα που του είχε πλέξει η Ρέτσουκο για την ετήσια γιορτή της υπαπαντής του άρχοντα Ινοκίσι. Πόσο περήφανος ένιωθε όταν την φορούσε! Όλος ο ναός τον κοιτούσε με ζήλια. Ο Χαγιάτε τον κοιτούσε με φθόνο. Αχ Χαγιάτε... Την επόμενη μέρα βρήκε την μπέρτα του καμμένη και κομμένη σε μικρά κομμάτια απλωμένα πάνω στο κρεβάτι του. Αυτή ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που ο Νακίτο ο Νίντζα έκλαψε. Αυτή ήταν η μέρα που ο... .Ω ΔΙΑΟΛΕ! ξημέρωσε κιόλας ?!? 
   Το σχέδιο ήταν απλό. Θα περίμενε ως το επόμενο βράδυ. 



No4 by Cubelax: BEAK - >>>


Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2018

#5 by kostask: Hot Snakes - Jericho Sirens


   Όταν ήταν μικροί στον Ναό, τους έλεγαν ότι οι Νίντζα είναι αθάνατοι. Θα μπορούσε να είναι αλήθεια. Τώρα που το σκέφτεται, δε θυμάται κανέναν Νίντζα να πέθανε από φυσικά αίτια. Όλοι σκοτώθηκαν με έντιμο θάνατο· είτε στη μάχη, είτε από το ίδιο τους το σπαθί. Ο Νακίτο ο Νίντζα δεν είχε ηττηθεί σε καμία μάχη. Και σίγουρα δε θα έκανε τη χάρη σε κανέναν να πάρει μόνος του τη ζωή του. Εκτός... ναι... Μόνο για εκείνη. Μόνο αν εκείνη το ζητούσε. Είχε να δει την Ρέτσουκο από τότε που ήταν έφηβος κι εκείνη είχε έρθει στον Ναό να ξεγεννήσει την Μόσι-Μοσί, την αγαπημένη αγελάδα του Νακίτο του Νίντζα. Η αγελάδα πέθανε στη γέννα, αλλά η Ρέτσουκο κατάφερε να σώσει το μοσχάρι. Ακόμα τη θυμάται να είναι σχεδόν ολόκληρη μέσα στην Μόσι-Μοσί και να προσπαθεί να βγάλει έξω το μικρό. Δεν χρειαζόταν κάτι παραπάνω από τη θέα της δακρυσμένης Ρέτσουκο να είναι γεμάτη με το αίμα της Μόσι-Μοσί για να την ερωτευτεί για πάντα. Ναι, μόνο για την Ρέτσουκο θα μπορούσε να πάρει την ίδια του τη ζωή. Ένα βόδι για τη Ρέτσουκο. Δίκαιη ανταλλαγή. Αλλιώς, αθανασία. 



No5 by Cubelax: Deafheaven - Ordinary Corrupt Human Love


Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018

#6 by kostask: Shifters - Have a Cunning Plan


   Η ησυχία ήταν εκκωφαντική. Το ημίφως του σούρουπου είχε απλώσει ένα γκρι πέπλο στα πάντα. Όλες του οι αισθήσεις ήταν σε εγρήγορση. Η φιγούρα του αγνώστου απέναντί του δεν έλεγε να φύγει, όπως και η φαγούρα στην πλάτη του. Ακίνητοι και οι δύο για ώρα. Ο ένας να περιμένει τον άλλο. Γρήγορες σκέψεις τακτικής πλημμύρισαν τον Νακίτο τον Νίντζα, όπως άλλωστε τους είχαν μάθει στην εκπαίδευση: ο άγνωστος φαίνεται να γέρνει ελάχιστα στο δεξί του πόδι, σίγουρα κάποιο παλιό τραύμα που θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί. Ήταν ψηλότερος και πιο εύσωμος, άρα υπήρχαν περισσότερες πιθανότητες να τον πετύχουν από μακρυά οι λεπίδες του. Ακόμα και να προσπαθούσε να ξυθεί, τα χέρια του Νακίτο του Νίντζα όσο ευλίγιστα κι αν είναι, ποτέ δε θα έφταναν το σημείο στην πλάτη του. Η μόνη λύση ήταν να χρησιμοποιήσει το σπαθί του. Αλλά αυτό θα σήμαινε μόνο ένα πράγμα σύμφωνα με τον Κώδικα: μονομαχία. Φαγούρα ή θάνατος. Ευγενές δίλημμα για έναν Νίντζα. Ξεσπάθωσε. 


No6 by Cubelax: Vox Low - S/T


Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2018

#8 by kostask: Bambara - Shadow on Everything


   Η φατρία των Γου Ταν Κλαν είχε συμμαχήσει με τα Πράσινα Γιλέκα. Έπρεπε να το περιμένει. Έχει άραγε μείνει κανένας Νίντζα που να ακολουθεί ακόμα τον Κώδικα, ή ο Νακίτο ο Νίντζα είναι ο τελευταίος που έμεινε, ίσως ο τελευταίος που θα υπάρξει ποτέ? Μια ξαφνική αδυναμία τον έκανε προς στιγμή να χάσει την ισορροπία του και τότε τον είδαν. Γερνάει. Αλλά έχει δει το τέλος του πολλές φορές. Και ξέρει ότι έρχεται. Η ορδή που ορμάει κατά πάνω του όμως δεν ξέρει που πάει να μπλέξει. Τα γιλέκα τους θα είναι κόκκινα σε λίγο και θα αναρωτιούνται τι έγινε. Θα προσπαθούν να καταλάβουν αν όντως είδαν την μαύρη αστραπή ή την φαντάστηκαν καθώς οι λεπίδες του Νακίτο του Νίντζα θα σκίζουν τις σάρκες τους. Θα προσπαθούν να καταλάβουν γιατί τα πόδια τους δεν ακολουθούν τις εντολές τους, γιατί οι γλώσσες τους δεν φωνάζουν τις κραυγές τους, γιατί τα μάτια τους δεν βλέπουν τίποτα πια παρά μόνο ένα μαύρο πέπλο. 13 Νίντζα ξεκίνησαν. Μόνο ο Νακίτο ο Νίντζα περπατούσε. Χαγιάτε, έρχομαι. Ξέρω ότι με περιμένεις. 


No8 by Cubelax: Frigs - Basic Behaviour


Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2018

#9 by kostask: BEAK - >>>


   Ο ιδρώτας τον έκαιγε. Απόρησε γιατί ο κόσμος τον αποκαλεί κρύο ιδρώτα. Η κατάμαυρη στολή του τον έσφιγγε. Ειχε κολλήσει πάνω στο δέρμα του και δεν μπορούσε πλέον να ξεχωρίσει ποιο ήταν ποιο. Πίσω από τη μάσκα, η ανάσα του βαριά, αργή αρρωστημένη. Το περίεργο δεν ήταν ότι αυτό ήταν το τέλος. Το περίεργο ήταν ότι άργησε τόσο να έρθει. Ο Νακίτο ο Νίντζα το ήξερε ότι δεν έπρεπε να παραγγείλει το ψάρι στο πανδοχείο του Ιχουμούρι. 




No9 by Cubelax: Messa - Feast for Water


Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

#10 by kostask: Self Defence Family - Have You Considered Punk Music


   Κατάρα! μούγγρισε ο Νακίτο ο Νίντζα και συνέχισε να ακονίζει τη λεπίδα του, ελπίζοντας ότι η πληγή στο δάχτυλό του θα κλείσει από τις βρισιές. Ο Όρκος των Νίντζα το απαγορεύει ρητά: όχι αλκοόλ. Και ο Νακίτο ο Νίντζα δεν πίνει ποτέ. Αλλά όταν πίνει, σκοτώνει. Σκοτώνει ό,τι σκέψεις έκανε για να θυμηθεί. Αλλά μετά θυμάται. Ότι δεν έπρεπε να πιει. Και μετά πίνει για να ξεχάσει. Διάολε! αυτή ήταν βαθιά! 

No10 by Cubelax: Lithics - Mating Surfaces