Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2008

"The Wrestler" (Darren Aronofsky)


Η πρώτη ταινία του φεστιβάλ για μένα. Έπονται τουλάχιστον άλλες έξι (και βλέπουμε...).
Το στόρι πάνω κάτω το ξέρετε. Ο Mickey (όχι ο Μάους ντε, ο Rourke) βγάζει τα εσώψυχά του στο ρόλο της ζωής του. Μετά τον εκπληκτικό Marv, μας δίνει τον ακόμα εκπληκτικότερο Ram, έναν παρηκμασμένο και γερασμένο παλαιστή -πρώην μεγάλο αστέρι του κατς- που αγκομαχεί στη βιοπάλη (πιο κυριολεκτικά δε γίνεται). Κλασσική φιγούρα washout Αμερικανού που κάποτε ήταν κάποιος, έχει κόρη που δε μιλιούνται, ζει σε τροχόσπιτο που του κάνουν έξωση και τη βγάζει κάθε βράδυ σε στριπτιτζάδικο. Πόσες φορές το έχεις δει το σκηνικό? Πολλές. Σε τι διαφέρει αυτή τη φορά θα μου πεις? Ουίσκια υπάρχουν πολλά. Και όλα κάνουν την ίδια δουλειά πάνω κάτω. Το ίδιο όμως είναι να πίνεις 12άρι famous και το ίδιο να πίνεις ΤζουΜπου?

Ο Αρονόφσκι σίγουρα μαλάκωσε (από το 'fountain' ακόμα), σίγουρα δείχνει ότι δε θα ακολουθήσει ξανά τον δρόμο του 'Πι' ή του 'Ρέκβιεμ', όμως παραμένει ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης της σκηνοθεσίας. Καταφέρνει, με χειρουργική ακρίβεια, να βγάζει μέσα από τους (αντι)ήρωές του τα άντερά τους, τα στομάχια τους, τις καρδιές τους, τις ψυχές τους, αφήνοντας πίσω του ζωντανά πτώματα. Η προσωπογραφίες (κυρίως βέβαια του Ram) είναι εκπληκτικές. Η φυσικότητα με την οποία αφήνει να εξελιχθεί η ταινία στις σκηνές πάλης (διάβασα ότι δε χρησιμοποίησε κομπάρσους, αλλά έβαλε αληθινούς θεατές μέσα που έβλεπαν πραγματικό αγώνα κατς, ενώ οι περισσότεροι παλαιστές που εμφανίζονται είναι γνωστοί παλαιστές στο Αμέρικα), αλλά και τα -πολλά είναι η αλήθεια- κουνημένα πλάνα, με την κάμερα να ακολουθεί τον ήρωα από πίσω, είναι καταλυτικά στο να σε βάλουν μέσα στη ταινία. Δε θα πω περισσότερα για το στόρι, γιατί θα αρχίσω τα spoilers μου φαίνεται.

Η Marisa Tomei -εκτός του ότι είναι απλά μια ΘΕΑ- ταιριάζει πολύ με τον ρόλο της "ώριμης" στριπτιτζούς (ναι, εννοείται τα βγάζει πάλι!), ενώ η Evan Rachel Wood δε ξεχωρίζει ιδιαίτερα (αν και δεν εμφανίζεται και πολλά λεπτά), χωρίς όμως να είναι και κακή. Η μουσική για μια ακόμα φορά είναι αυτή που πρέπει να είναι (εμ, Clint Mansell είναι αυτός). Το σενάριο δεν είναι κάτι το εξωπραγματικό, έχει όμως πολύ καλή συνοχή και μερικά πολύ πετυχημένα ξεσπάσματα αστείων διαλόγων.
Στο ψητό: δεν ξετρελάθηκα όπως ίσως ανέμενα για ταινία του Αρονόφσκι, όμως είναι μια πραγματικά πολύ καλή ταινία.
Α, κέρδισε και το χρυσό λιοντάρι στη Βενετία.

imdb

13 σχόλια:

kapetank είπε...

you re in the zone
kosta,πολυ καλη η κριτικη σου χωρις φανφαρες και μπερεδοκαταστασεις....γραψε και για τις αλλες γιατι φετος δεν...

kostasK είπε...

Πλάκα ΜΕ κάνεις ρε συ kapetank? Εγώ ήμουν στο παρατσάκ να τη σβήσω.Βασικά τη θεωρώ άθλια, αλλά μια που την έγραψα...

Θενκς γιου πάντως!

(εσύ γιατί δεν...? παίζει και ένα ντοκυμαντέρ για τους Sonic Youth την τελευταία Κυριακή και λέω να πάω. Ψήνεσαι?)

kapetank είπε...

για sonic youth δεν το ηξερα
με βαζεις σε σκεψεις τωρα

Zeugolator είπε...

Και συ βρήκες εισιτήριο για wrestler, σας μισώ όλους. Για εμάς που κάναμε 500 χιλιόμετρα δεν αφήσατε τίποτα.

ΠανωςΚ. είπε...

Μπα, εγώ μετά το Φάουντεν, δεν ψήνομαι για Αρανόφσκι...
("γούστο", είπε ο πίθηκος κι έφαγε το σαπούνι...)
Αλλα, ξάδερφε, καλά στα λέει ο καπετανκ, παραπάνω... Γράφεις ανεπιτήδευτα για αυτό που βλέπεις ή ακούς κι αυτό μετράει θετικά μπρε...

kostasK είπε...

kapetank, πάμε ταινία και στο καπάκι στον Ίντι, για του κάνουμε σπάσιμο (χεχε)

zeugolator, εδώ πάνω είσαι ρε χαμουτζίκο? κερνάω μπυρίτσες όποτε θέλεις. Τα εισιτήρια τα παίρνω πάντα την πρώτη μέρα διάθεσής τους, γιατί μετά -εκτός ότι δε βρίσκεις στις καλές- γίνεται κόλαση στα ταμεία.Ενώ τώρα.... άρχοντας!

Πάνο, Καμία σχέση με το 'φάουντεν' ο παλαιστής (αν και το φάουντεν άξιζε και μόνο για τη φωτογραφία και μουσική του). Πρέπει να τη δεις την ταινία μόνο και μόνο για ένα -μικρό- μουσικό διάλογο που έχει (και είναι όλα τα λεφτά). Όχι...δε ΣΕ λέω τίποτα. Να τη δεις!

Ευχαριστώ ρε ξάδερφε και kapetank για τα καλά σας λόγια. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω τους γονείς μου...τη γάτα μου....το θυρωρό μου.....μπουχουυυυ!

Zeugolator είπε...

Μπα, έφυγα. Δούλευα και την έκανα ξημερώματα δευτέρας. Πάλι καλά, δύο μέρες φεστιβάλ δεν ήταν και άσχημα. Αν έβρισκα και εισιτήρια για εκεί που ήθελα θα ήταν ακόμη καλύτερα, αλλά τι να κάνεις...

kostasK είπε...

Άντε ρε συ, next time τότες. ΣΕ το χρωστάω!

Cube είπε...

to sintriptiko pososto twn songs sto documentary twn sonic youth einai apo to kainourio album...enimerotika gia opoion exei nostalgikes prosdokies.

kostasK είπε...

Κύβε, αν πήγες τη Δευτέρα χωρίς εμένα θα σε σκίσω! Ελπίζω απλά να ΣΕ τα πε η Μ.

Ακόμα καλύτερα τότε με τα καινούρια τραγούδια (καλά μωρέ, πότε προλάβανε να τα γράψουν? Μωρέ μπράβο...)

Και μόνο που έχει την Kim-Θεά-Gordon συνέντευξη, μου φτάνει.

Γιατί δεν προσέθεσες τίποτα για τον παλαιστή ρε τομάρι?

Cube είπε...

porta efage o aronofsky apo tis xryses sfaires. I tainia perioristike stis 2 ypopsifiotites twn prwtagwnistwn Mickey Rourke gia a andriko kai Marisa Tomei gia B gynaikio.

kostasK είπε...

Τόσο καλά? Τώρα τα βλέπω κι εγώ. Ούτε σκηνοθεσία, ούτε τίποτα. Μάιστα...
Έχω προαίσθημα για fincher πάντως

kostasK είπε...

Είναι και προτεινόμενο για καλύτερο τραγούδι (από τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ Springsteen φυσικά)