Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2008

I'm back...

...από το synch festival και μπορώ να πω ότι γύρισα πολύ ευχαριστημένος. Τελικά το synch είναι κάτι ιδιαίτερο, ένα φεστιβάλ με το δικό του χρώμα, με τη δική του αύρα και το δικό του αφοσιωμένο κοινό. Πήγα βέβαια μόνο την πρώτη μέρα, αλλά έφτανε για να πάρω μια καλή ιδέα.
Από θέμα οργάνωσης τα πήγανε σχετικά καλά, αν και η κίτρινη κάρτα που τους έβγαλα πριν λίγες βδομάδες ήταν πλήρως δικαιολογημένη. Αν και υποτίθεται πως κατέβηκα για τους Holy Fuck, τελικά μόνο αυτούς δεν είδα! Για την ακρίβεια πρόλαβα τα τρία τελευταία μόνο τραγούδια, ένα εκ των οποίων όμως ήταν το αγαπημένο μου safari, στο οποίο έπεσε και το απαραίτητο χτύπημα βεβαίως-βεβαίως. Ας όψεται το υπέροχο πρόγραμμα των διοργανωτών που έβαλαν τους Happy Mondays και τους τρελοκαναδούς να παίξουν την ίδια ώρα.
Δεν περίμενα ο Shaun Rider και η παρέα του να με κρατήσουν για πολύ ώρα, γι'αυτό πήγα πρώτα σ'αυτούς. Τελικά με κράτησαν μέχρι το τέλος, ρίξαμε τρελό χορό - αλά Madchester - και τελικά δεν το μετανιώνω καθόλου. Το step on ήταν με διαφορά η καλύτερη στιγμή του live.
Προηγουμένως οι Liars και πιο πριν οι Yo La Tengo άνοιξαν τον χορό, με τους πρώτους να κλέβουν την παράσταση με τα φοβερά κρουστά τους, αλλά κυρίως λόγω του απίστευτου τραγουδιστή τους (ψάξτε κανα βιντεάκι να τον δείτε, είναι μορφή ο τύπος).

Όμως και οι YLT δεν πήγαν πίσω, παίζοντας το σύστημα "ρολόι". Ποιο είναι αυτό? Το σύστημα κατά το οποίο σε κάθε τραγούδι όλα τα μέλη (τρία στον αριθμό) αλλάζουν όργανα μεταξύ τους! Ο κιθαρίστας καθόταν στο πιάνο, ο μπασίστας καβαλούσε τη ντραμς και η drummer (ταυτόχρονα και δεύτερη φωνή) έπιανε το μπάσο! Ωραίοι τύποι γενικά, φάνηκαν να το διασκεδάζουν αρκετά. Από μουσική δεν μπορώ να πω ότι τρελάθηκα κιόλας, εκτός από κάποιες εξαιρέσεις τραγουδιών που μου θύμιζαν - πολύ όμως - sonic youth.
Γενικές εντυπώσεις λοιπόν αρκετά καλές. Ο χώρος (Τεχνόπολις, παλιό εργοστάσιο φωταερίου, πλέον λειτουργεί ως βιομηχανικό μουσείο) είναι φοβερός και απόλυτα ταιριαστός με το φεστιβάλ, ενώ το Γκάζι, όπου και βρίσκεται, είναι ότι πρέπει για ατελείωτες ώρες μπυροποσίας σε συνδυασμό με αθηναική περατζάδα.

Βουρ στο ejekt σε λιγότερο από 2 βδομάδες!!!

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

τα λεμε στο eject..οι liars γαμανε..
panaliar (πρωην country boy)

kostasK είπε...

Καλωσήρθες και στο muz!cOn panaliar!

hookos είπε...

Εχω να πω οτι οι Yo La Tengo ηταν παρα πολυ καλοι και παρα το οτι επαιζαν μερα (που ειναι πιο ξενερωτα) εκαναν ωραιο ζεσταμα για μετα!!
Απεναντιας οι Liars πολυ τρυπανια..

kostasK είπε...

Είναι αποκλειστικά θέμα γούστου hooko.Σε ένα live δεν κρίνω τόσο τη μουσική της μπάντας (ούτως ή άλλως, αυτήν έχουν, δεν μπορούν να κάνουν κι αλλιώς), όσο το παίξιμο, την σκηνική παρουσία, το πάθος και τη ζωντάνια τους, την όρεξη, το "πάρε-δώσε" με το κοινό και άλλα τέτοια. Ούτε κι εγώ θα βάλω πολλές φορές να κούσω liars στο σπίτι μου, όμως στο synch μου άρεσε αυτό που είδα.

River Phoenix είπε...

τους ειχα δει πριν χρονια που ήχαν έρθει αθήνα οι liars..πολύ τρέλλα..στο AN ήταν αν δεν κάνω λάθος...τα σπάσανε κανονικά..

alan f είπε...

holy fuck όλα τα λεφτά την Παρασκευή. Για να σε κάνω να ζηλέψεις όμως την Κυριακή ο Kode 9 έδωσε ρέστα ενώ Kieran Hebden και Steve Reid αποτέλεσαν ένα δίδυμο με κοινό μουσικό εγκέφαλο. Ένας πιτσιρικάς (μικρός στο μάτι) και ένας παππούς να συμπράτουν κατά τέτοιο τρόπο είναι απλώς απίστευτο.

kostasK είπε...

@river: πως να είναι άραγε να παίζουν σε κλει στό χώρο?

@alanf: ζηλεύω ο έρμος, αλλά δεν έχω παράπονο. Όντως πάντως άκουσα ότι ήταν φοβεροί. Next year...