![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXZ83SqYZbRHgLjhm-czRfqgQswYpMBL0JRSCAPBpTyzLCO-vKo8Y2iHAG12XoWpxqmElBDp5NahXIIbdFmWM5-JjugvW6kgJG5mHIuIv8c05RuQIHC2k9IL71GgYi_R5mKvj7spouincO/s400/main1.jpg)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmy3J1_gRnXKD_Wo_Q9J-s_qRPh-f3sUXHMuE25GjZfzoerdA6gjx8OlEOk_mrb-KHRiI7Mp1TA4TOU1cCI-Ur6CZf32ZoqH7pY62xSaqaQbhST4t8v7ek4ZvlIz-CqXazGEm4h_dx_yo9/s400/main2.jpg)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjV4ynadcpAMFAh9rF-zFl9sW5XSo9Tzg0YPEZgKJikKXPfKliNBXxTXqJLzQUCiV6TEg3qmdDUirxo8vTiix9XOz46-y7m69HfCR5Qbc7_M8U8utB2sFr-juT1hex9fI1M4J1bSQXjH0eb/s400/IMAG0101.jpg)
Σειρά είχε μια ιστορική μπάντα, μία από τις πολλές που ανέδειξε η περίφημη σκηνή του Seattle (θα βλέπαμε αρκετούς τύπους από εκεί στις επόμενες ώρες...). Alice in Chains on stage λοιπόν, χωρίς όμως την εμβληματική φιγούρα και μαγευτική φωνή του Layne Staley (πέθανε το 2002, από ναρκωτικά). Εάν στο μικρόφωνο ήταν ο Staley, θα μιλούσαμε για μια άλλη, τελείως διαφορετική συναυλία από αυτή που τελικά είδαμε. Όχι, οι AIC δεν ήταν κακοί, μια χαρά ήταν. Θα προτιμούσα βέβαια να παίξουν λιγότερα τραγούδια από το νέο τους άλμπουμ, αλλά μετά από 14 περίπου χρόνια -όταν και πρωτοάκουσα και ασχολήθηκα με AIC και grundge γενικότερα- άκουσα τα "rooster", "would" και "no excuses". 3 ύμνους για μένα τότε. Μου φτάνει.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj31qpwTjJ7sBiJtcwLeg9xZfHJ3EgvzGy9eQkrBh2CDrqAKc_brbzJa2wOhcbt5Qew9ojZXjJZh_VM3CtvqAp9fh2c8Xp0adIQG5RrTx3rBzcCW1-syIsMOVIbFxE3OdEk9msA4d027T5I/s400/IMAG0104.jpg)
Τί? αφού έτσι ένιωσα! με το που είπαν το τελευταίο τους τραγούδι ("wake up") ένιωσα ότι δεν τους έχω δει πραγματικά. Μπορεί να έπαιξαν 13 τραγούδια και να κάθησαν πάνω στη σκηνή για 1 ώρα και 20', αλλά εγώ στο τέλος ακόμα περίμενα να δω τους Arcade Fire. 3 οι λόγοι:
- οκ, ο πρώτος λόγος είναι λίγο υπερβολικός κι αυτό επειδή είμαι ένας αυθεντικός groupie των AF. Απλά ήθελα περισσότερο. Θα ήθελα να ακούσω και το Laika και το Ocean of Noise και το Antichrist Television Blues και το Oldflame (ανάμεσα σε άλλα). Ίσως τα 4 αγαπημένα μου. Βέβαια, ήμουν προετοιμασμένος να μην τα ακούσω αφού ήταν co-headliners μόνο. Αλλά σου μένει μια γεύση ανολοκλήρωσης.
- το ανέφερα ήδη ότι το κοινό στο Werchter ήταν από κοιμισμένο έως ξενέρωτο. Στους AF ήταν το χειρότερο όλου του φεστιβάλ. Τέτοια ψοφίμια ούτε οι διεθνείς μας στο ματς με τη Σουηδία στο euro 2008 δεν ήταν! Τί κι αν ήμασταν στο κάγκελο? Μόνο η παρέα μου ξελαριγκιαζόταν στα τραγούδια και κάτι άλλοι Έλληνες που βρίσκονταν λίγο πιο μπροστά. Βέβαια, δε μας επηρέασε και τόσο. Εμείς το χαβά μας ούτως ή άλλως. Αλλά όπως και να το κάνουμε, διαφορετική είναι μια συναυλία που όλοι συμμετέχουν ενεργά.
- τα νέα τραγούδια των AF. Αν ανατρέξετε σε προηγούμενα posts, θα διαβάσετε τη γνώμη μου πάνω στο νέο άλμπουμ τους, το "the suburbs". Είναι κακό. Και το γεγονός ότι ήταν για μένα το πλέον αναμενόμενο άλμπουμ της χρονιάς, το κάνει ακόμα χειρότερο. Θα μου πεις γιατρέ μου ότι κι αυτό το ήξερα. Τουρ προώθησης για το άλμπουμ κάνουν οι άνθρωποι, δε θα το παίξουν? Δε σημαίνει όμως ότι θα έπρεπε και να μ'αρέσουν. Αλλά το πρόβλημα δεν ήταν τόσο τα αδιάφορα τραγούδια, όσο ότι σου έριχναν τη διάθεση επειδή τα έπαιζαν ανάμεσα στα παλιά και δεν προλάβαινες να "μπεις" και πολύ ζεστά στη συναυλία.
Παρ' όλη τη μίζερη γκρίνια μου παραπάνω, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει το γεγονός ότι είδα και άκουσα ζωντανά -ίσως όχι στο βαθμό που θα ήθελα απλά- μία από τις αγαπημένες μου μπάντες. Και μη νομίζετε ότι οι φίλοι μου οι Καναδοί ήταν κακοί. Σούπερ επαγγελματίες ήταν. Μπορεί στην αρχή να ξενέρωσαν και οι ίδιοι με την χλιαρή ανταπόκριση, όμως έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να το αλλάξουν αυτό: έπαιξαν δλδ τέλεια τη μουσική τους. Οι AF δεν έχουν σόου, δεν έχουν πυροτεχνήματα ή φωτιές, ο frontman τους δεν κατεβαίνει στο κοινό να τραγουδήσει. Η αποστολή τους είναι η μουσική. Και σε αυτό το κομμάτι τα πήγαν περίφημα. Πάνω στη σκηνή έπαιζαν το σύστημα "ρολόι": Σχεδόν σε κάθε τραγούδι όλα τα μέλη των AF άλλαζαν θέση και όργανο. Ο ντράμερ γινόταν κιθαρίστας, ο μπασίστας έπιανε το ακορτεόν, η τρομπετίστρια καθόταν στο πιάνο. Απίστευτοι μουσικοί όλοι τους. Ειδικά αφού ξεμπέρδεψαν με τα νέα τους τραγούδια (λίγο μετά το μισό της συναυλίας) και άρχισαν να παίζουν στη σειρά τους ύμνους των "power out", "rebellion (lies)", "tunnels", "intervention" και "wake up", νομίζω ότι μας παρέδωσαν μερικές απίστευτες μουσικές στιγμές. Πολύ όμορφη σκηνή ήταν όταν σχεδόν σε όλο το live των AF έβλεπες τον Dave Grohl και τον Josh Homme να έχουν ανέβει στη σκηνή για να τους δούνε και να χτυπιούνται...
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGYjA50ENZK77Dt6sBG_73QguMfSRI6ZeSPCCNQqA1RN2_BDlG_dXMCjDrcayAc9HSD0H1rezCyCVW3gpCOlQ_YqDXkWgFXuNvhvWw-EC9DnrQmF96VFtsmRuGQtwbUxMkHgZgtHyfwWF4/s400/IMAG0127aa.jpg)
Τί είναι οι Pearl Jam? δεν είναι τίποτα παραπάνω από μία από τις καλύτερες μπάντες όλων των εποχών και σίγουρα μία από τις ελάχιστες εναπομείνουσες. Αυθεντικό grundge, αυθεντικό rock, αυθεντικό attitude, αυθεντική big band. Έχω την εντύπωση ότι δεν μπορώ να περιγράψω ένα live των Pearl Jam, όσες εκθαμβωτικές λέξεις κι αν χρησιμοποιήσω. Είναι από τα πράγματα που απλά ΠΡΕΠΕΙ να ζήσεις από μόνος σου. Πως μπορείς να περιγράψεις την ένταση της στιγμής όταν, μαζί με τις υπόλοιπες 80.000 στον ίδιο χώρο, φτύνεις τους στίχους του "do the evolution" ή του "rearviewmirror" ή του επικού "alive"? πως μπορείς να περιγράψεις τη συγκίνηση του ίδιου του Eddie Vedder όταν αφιέρωσε τη διασκευή του "arms aloft" (Joe Strummer and the mescaleros) στον μακαρίτη Layne Staley των AIC, τα μέλη των οποίων ήταν πίσω από τη σκηνή και άκουγαν? πως να περιγράψεις το γεγονός ότι έκλεισαν με τη διασκευή του "kick out the jams" των MC5, ενώ πρώτα είχαν ανεβάσει τον Dave Grohl πάνω στη σκηνή που χτυπιόταν όλη την ώρα (δες βίντεο παρακάτω)? πως μπορείς να περιγράψεις αυτόν τον απίστευτο Eddie Vedder? εκπληκτικοί, απλά εκπληκτικοί.
Δεν περιγράφω άλλο!! ίσως η καλύτερη συναυλία που έχω πάει.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcH0DeMfPNvxgFAQK4UJC1RJeZWo2vOmqCpDbSnYGzfVSg2lAVcXvjtJDJfDh1b76vFdxDR8MdO2N11VdQ1WJwh12P99s6cEgz4tjwrYiBiVoLrFYSo2XoVzJiEzD-ool5Fp_5gRqiKqjn/s400/IMAG0134.jpg)
End of Day 4. The end...
top 6:
6) O Βέλγος τρελο-παππούς που γνώρισα την τελευταία μέρα
5) Η Μαρίνα, ο Γρηγόρης και η Μαρία (ήξερα ήδη ότι θα έχω φοβερή παρέα από Ελλάδα, αλλά με περίμενε ακόμη μια ευχάριστη έκπληξη στο Βέλγιο)
4) Το ότι είδα τους Arcade Fire
3) Οι στιγμές που το ξύλινο πάτωμα της μικρής σκηνής όταν έπαιζε η florence παλλόταν τόσο πολύ που ουσιαστικά χοροπηδούσες μένοντας ακίνητος.
2) Όλοι οι headliners -πλην των Rammstein φυσικά- που αποδείχτηκαν σωστές επιλογές.
1) "Kickout the jams", Pearl Jam μαζί με τον Dave Grohl στο κλείσιμο του φεστιβάλ.
worst 6:
6) Oι Rammstein ή οι Vampire Weekend? Χμμ.... δύσκολο
5) η μανούρα που μας έτυχε με το αμάξι
4) ο ξενέρωτος κόσμος
3) που έχασα τους Specials και τους LCD Soundsystem
2) που είδα μπροστά-μπροστά στην πρώτη σειρά όταν έπαιζαν οι Arcade Fire, κάποιους να κουνάνε μια σημαία του Μπάουγκ
1) η ακύρωση της πτήσης μας από την Alitaria και το χάσιμο των αποσκευών μας αργότερα
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjolDLOrecvGxUFCFZtp03DtTSRfbIgoyRRUE-y_F7lX-yFWltg_rlJJhBDBkTmbIpriEYr_WrX76kDOksab1GGRdRnL1vRQTl_OX3LoHPWfBlCakQyuEv7M66jwSq-fJhhYNuE02NX08wn/s400/IMAG0105.jpg)
2 σχόλια:
α, χάθηκαν και οι αποσκευές?! νόμιζα απλά πως είχατε bonus night στη Ρώμη!
[όπως καταλαβαίνεις, κάνω στην παπια για την απαράδεκτη απουσία μου -χε χε χε!]
Ε, τί? μόνο ακύρωση πτήσης? δεν ήταν δυνατόν να μας άφηνε έτσι η alitaria!
όσο και να κάνεις την πάπια, παραμένεις εξόχως ασυγχώρητη! έτσι βρε θα σε πάω στο glasto? θα μας φεύγεις πάνω στα καλά??! :))
Δημοσίευση σχολίου