Ορισμός από wikipedia:
"Dark night of the soul is a metaphor used to describe a phase in a person's spiritual life, marked by a sense of loneliness and desolation."
Μέσα σε ένα διάστημα περίπου 80 ημερών, δύο άνθρωποι που προσέφεραν πολλά στην -ανεξάρτητη κυρίως- μουσική σκηνή έφυγαν από τη ζωή. Μιλάω για τους Vic Chesnutt και Mark Linkous. Το ξεχωριστό ταξίδι του καθενός στη ζωή είναι σίγουρα άξιο να το μάθεις (βλέπε τα links).
Ο Chesnutt, παράλυτος από τη μέση και κάτω λόγω ενός ατυχήματος το 1983, έπαιζε τα τραγούδια του σε κάτι μπαράκια στην Athens της Georgia όπου και κάποια στιγμή τον ανακάλυψε ο Michael Stipe (των REM). Εντυπωσιάστηκε και αποφάσισε να κάνει την παραγωγή στα δύο πρώτα άλμπουμς του. Ο Chesnutt ίσως είναι ο μοναδικός καλλιτέχνης σε όλη την ιστορία, που κατάφερε να γίνει γνωστός στο ευρύ κοινό μέσω ενός tribute album που έκαναν άλλοι πάνω στα τραγούδια του! Το άλμπουμ "Sweet Relief II: Gravity of the Situation" [1996] περιέχει cover τραγούδια του Chesnutt, παιγμένα από μπάντες/καλλιτέχνες όπως οι Smashing Pumpkins, Garbage, REM, Kristin Hersh και άλλους. Τα έσοδα του άλμπουμ αυτού (αλλά και του προηγούμενου "Ι") χρησιμοποιήθηκαν για ένα ίδρυμα (Sweet Relief) που παρέχει βοήθεια σε μουσικούς με προβλήματα υγείας.
Ο Vic Chesnutt αυτοκτόνησε ανήμερα Χριστουγέννων 2009 -μετά από κάποιες άλλες ανεπιτυχείς προσπάθειες- λαμβάνοντας υπερβολική δόση μυοχαλαρωτικών χαπιών.
Τον Mark Linkous θα τον γνωρίζεις αν ακούς Sparklehorse, ένα από τα πιο συνεπή alternative σχήματα της Αμερικής και ιδιαίτερα αγαπημένα σε όχι και τόσο mainstream κύκλους. Πολυμουσικός, συνθέτης, τραγουδιστής ο ίδιος, με μία από τις πιο calm φωνές για μένα. Συνεργάστηκε στο παρελθόν με Radiohead, PJ Harvey, Tom Waits και άλλους. Επιδραστικός και πηγή έμπνευσης για ακόμη περισσότερους.
Ο Mark Linkous αυτοκτόνησε στις 6 Μαρτίου 2010, πυροβολώντας με καραμπίνα την καρδιά του.
Εκτός όμως από τον τρόπο που έθεσαν τέλος στη ζωή τους, έχουν και ένα ακόμη κοινό στοιχείο. Συνεργάστηκαν καλλιτεχνικά σε ένα περσινό πρότζεκτ που δημιουργήθηκε από τον Danger Mouse και τους Sparklehorse. Ο τίτλος αυτού: "Dark night of the soul". Ο Chesnutt δάνεισε τη φωνή του στο προτελευταίο τραγούδι του άλμπουμ, το "Grim Augury". Όμως οι συνεργασίες δε σταματούν εκεί. Ανάμεσα σε άλλους εμφανίζονται οι: James Mercer (Shins), Julian Casablancas (The Strokes), Frank Black (Pixies), Iggy Pop, Nina Persson (Cardigans), David Lynch (o γνωστός σκηνοθέτης) και οι Flamming Lips! Ο λόγος που ίσως δεν έχεις ακούσει κάτι για το πρότζεκτ αυτό, είναι ότι δεν έχει κυκλοφορήσει κανονικά και αυτό μπορεί να ποτέ να μη γίνει. Αιτία? Η ΕΜΙ, που εμποδίζει τηνκυκλοφορία του άλμπουμ και το πήγε δικαστικά. Το Ε-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ο αυτό αποτέλεσμα όμως μπορείς είτε να το ακούσεις ολόκληρο εδώ, ή να το κατεβάσεις νομίμως παράνομα. Και το λέω αυτό, διότι ουσιαστικά αυτό λένε και οι ίδιοι οι συντελεστές του! Το άλμπουμ μπορεί να μην κατάφεραν να το κυκλοφορήσουν, όμως έβγαλαν ένα πακέτο που περιέχει περίπου 100 σελίδες με γραφικό υλικό, ιστορίες και φωτογραφίες από τον ίδιο τον David Lynch, μαζί με ένα άγραφο κενό CD (σπρώχνοντας δλδ τον κόσμο να το κατεβάσει παράνομα και να το γράψει στο κενό CD που δίνουν)!!
Εγώ το άκουσα και το κατέβασα. Και μάλιστα ξετρελάθηκα. Αυτό να κάνεις κι εσύ.
Υ.Γ. R.I.P. στους δύο προαναφερθέντες, αλλά και στον προσφάτως εκλιπών, Alex Chilton. Σαν πολλοί θάνατοι δεν έπεσαν ρε παιδιά?
"Dark night of the soul is a metaphor used to describe a phase in a person's spiritual life, marked by a sense of loneliness and desolation."
Μέσα σε ένα διάστημα περίπου 80 ημερών, δύο άνθρωποι που προσέφεραν πολλά στην -ανεξάρτητη κυρίως- μουσική σκηνή έφυγαν από τη ζωή. Μιλάω για τους Vic Chesnutt και Mark Linkous. Το ξεχωριστό ταξίδι του καθενός στη ζωή είναι σίγουρα άξιο να το μάθεις (βλέπε τα links).
Ο Chesnutt, παράλυτος από τη μέση και κάτω λόγω ενός ατυχήματος το 1983, έπαιζε τα τραγούδια του σε κάτι μπαράκια στην Athens της Georgia όπου και κάποια στιγμή τον ανακάλυψε ο Michael Stipe (των REM). Εντυπωσιάστηκε και αποφάσισε να κάνει την παραγωγή στα δύο πρώτα άλμπουμς του. Ο Chesnutt ίσως είναι ο μοναδικός καλλιτέχνης σε όλη την ιστορία, που κατάφερε να γίνει γνωστός στο ευρύ κοινό μέσω ενός tribute album που έκαναν άλλοι πάνω στα τραγούδια του! Το άλμπουμ "Sweet Relief II: Gravity of the Situation" [1996] περιέχει cover τραγούδια του Chesnutt, παιγμένα από μπάντες/καλλιτέχνες όπως οι Smashing Pumpkins, Garbage, REM, Kristin Hersh και άλλους. Τα έσοδα του άλμπουμ αυτού (αλλά και του προηγούμενου "Ι") χρησιμοποιήθηκαν για ένα ίδρυμα (Sweet Relief) που παρέχει βοήθεια σε μουσικούς με προβλήματα υγείας.
Ο Vic Chesnutt αυτοκτόνησε ανήμερα Χριστουγέννων 2009 -μετά από κάποιες άλλες ανεπιτυχείς προσπάθειες- λαμβάνοντας υπερβολική δόση μυοχαλαρωτικών χαπιών.
Τον Mark Linkous θα τον γνωρίζεις αν ακούς Sparklehorse, ένα από τα πιο συνεπή alternative σχήματα της Αμερικής και ιδιαίτερα αγαπημένα σε όχι και τόσο mainstream κύκλους. Πολυμουσικός, συνθέτης, τραγουδιστής ο ίδιος, με μία από τις πιο calm φωνές για μένα. Συνεργάστηκε στο παρελθόν με Radiohead, PJ Harvey, Tom Waits και άλλους. Επιδραστικός και πηγή έμπνευσης για ακόμη περισσότερους.
Ο Mark Linkous αυτοκτόνησε στις 6 Μαρτίου 2010, πυροβολώντας με καραμπίνα την καρδιά του.
Εκτός όμως από τον τρόπο που έθεσαν τέλος στη ζωή τους, έχουν και ένα ακόμη κοινό στοιχείο. Συνεργάστηκαν καλλιτεχνικά σε ένα περσινό πρότζεκτ που δημιουργήθηκε από τον Danger Mouse και τους Sparklehorse. Ο τίτλος αυτού: "Dark night of the soul". Ο Chesnutt δάνεισε τη φωνή του στο προτελευταίο τραγούδι του άλμπουμ, το "Grim Augury". Όμως οι συνεργασίες δε σταματούν εκεί. Ανάμεσα σε άλλους εμφανίζονται οι: James Mercer (Shins), Julian Casablancas (The Strokes), Frank Black (Pixies), Iggy Pop, Nina Persson (Cardigans), David Lynch (o γνωστός σκηνοθέτης) και οι Flamming Lips! Ο λόγος που ίσως δεν έχεις ακούσει κάτι για το πρότζεκτ αυτό, είναι ότι δεν έχει κυκλοφορήσει κανονικά και αυτό μπορεί να ποτέ να μη γίνει. Αιτία? Η ΕΜΙ, που εμποδίζει τηνκυκλοφορία του άλμπουμ και το πήγε δικαστικά. Το Ε-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ο αυτό αποτέλεσμα όμως μπορείς είτε να το ακούσεις ολόκληρο εδώ, ή να το κατεβάσεις νομίμως παράνομα. Και το λέω αυτό, διότι ουσιαστικά αυτό λένε και οι ίδιοι οι συντελεστές του! Το άλμπουμ μπορεί να μην κατάφεραν να το κυκλοφορήσουν, όμως έβγαλαν ένα πακέτο που περιέχει περίπου 100 σελίδες με γραφικό υλικό, ιστορίες και φωτογραφίες από τον ίδιο τον David Lynch, μαζί με ένα άγραφο κενό CD (σπρώχνοντας δλδ τον κόσμο να το κατεβάσει παράνομα και να το γράψει στο κενό CD που δίνουν)!!
Εγώ το άκουσα και το κατέβασα. Και μάλιστα ξετρελάθηκα. Αυτό να κάνεις κι εσύ.
Υ.Γ. R.I.P. στους δύο προαναφερθέντες, αλλά και στον προσφάτως εκλιπών, Alex Chilton. Σαν πολλοί θάνατοι δεν έπεσαν ρε παιδιά?
