Evolution - Revolution

Ως τώρα γνωρίζαμε αυτό:



Τώρα υπάρχει αυτό:




Δεν βάζω λεζάντα. Είναι από τις πιο έντονες, πραγματικά ανθρώπινες και περιέργως αισιόδοξες εικόνες που έχω δει ποτέ μου.

Υ.Γ. Την εικόνα την "έκλεψα" από το kazani

Black Rebel Motorcycle Club - Beat the Devil's Tatoo

Μη ψάξεις να ξανα-μανα-ανακαλύψεις την Αμερική, ούτε καν το πρώτο τους -εκπληκτικό- άλμπουμ. Αν ψάχνεις όμως καλό αγνό rock'n'roll, ωραίες στακάτες μελωδίες και χτυπητά riffs, θα τα βρεις όλα εδώ και μάλιστα σε πολύ γερές δόσεις. Σταθερά στα καλά άλμπουμς οι φίλοι μας οι B.R.M.C..

The Temper Trap / Οδηγός Ονείρων

Πόσο ΜΕ αρέσει αυτή η εποχή δε λέγεται. Από τώρα και μέχρι τον Μάρτιο χονδρικά κάθε χρόνο, αρχίζει ο οργασμός των ανακοινώσεων των μεγάλων φεστιβάλ (μεγάλων είπα, που κολλάει το rockwave ρε?). Ημερομηνίες, line-ups, headliners, νεά stages και ταλιμπάν. Είναι η εποχή που βουλιάζω κανονικά σε sites και διάφορα fora για να δω ποιος θα παίξει που και πότε. Είναι η εποχή που ονειρεύομαι ότι θα είμαι παρόν σε όλα αυτά που κοιτάω. Και έτσι, για να ολοκληρώσω το όνειρο, τσεκάρω πάντα και αεροπορικά/διαμονή ώστε να δημιουργήσω το τέλειο πακέτο διακοπών του kostak.
Τέτοια όνειρα βέβαια για να διατηρούνται όμορφα θα πρέπει να μην πραγματοποιούνται ποτέ. Που σημαίνει ότι ο kostask δεν έχει πάει ποτέ του σε μεγάλο φεστιβάλ στο εξωτερικό. Φέτος, ίσως να είναι η χρονιά του. Και το oxegen (έξω από το Δουβλίνο, κάπου στον Ιούλιο) ίσως να είναι ο προορισμός του. Από τα καλύτερα φεστιβάλ των τελευταίων ετών που κατά κανόνα έχει τα πιο μεστά line-ups. Κοιτούσα που λες γιατρέ κάποια από τα μικρότερα συγκροτήματα που θα εμφανιστούν εκεί το καλοκαίρι, έτσι ώστε να έχω ολοκληρωμένη άποψη για όλους πριν σχηματίσω το U.S.E.M. (Ultimate Schedule Ever Made). Ναι, μέχρι και πρόγραμμα παρακολούθησης των stages θα φτιάξω, ασχέτως αν ακόμα δεν ξέρω καν αν θα πάω Ιρλανδία!
Τεσπα, ο τίτλος του ποστ δεν είναι διόλου παραπλανητικός, καθώς μέσα σ'αυτό το ψαχτήρι έμαθα για τους Temper Trap, μια αστραλιανή μπάντα με τουλάχιστον δύο hit-ready τραγουδάκια που ΜΕ άρεσαν πολύ. Ειδικά το πρώτο έχει παίξει και σε άπειρες διαφημίσεις στο εξωτερικό, ενώ εμφανίστηκε και στο -πάρα πολύ καλό- soundtrack του πρόσφατου "500 Days of Summer".

The Beautiful Doves

Οι Doves κυκλοφορούν το πρώτο τους best of και με την ευκαιρία ας θυμηθούμε το καταπληκτικό "Kingdom of Rust" σε μία πανέμορφη semi-unplugged εκδοχή του. Προσέξτε τον Jezz Williams (τον τραγουδιστή βρε) που παίζει την κιθάρα του όπως ο μεγάλος Jimmie (o Hendrix βρε!), δηλαδή ανάποδα!

Υ.Γ. Γαμημένο avopolis! με κάνεις και σε αντιγράφω

Shearwater - The Golden Archipelago

Όταν ξεκίνησα να γράφω για το άλμπουμ, είχα σκοπό να γράψω ένα από τα καλύτερα και πιο προσωπικά review που θα έγραφα ποτέ μου. Άρχισα με διάφορες πομπώδεις φράσεις και χαρακτηρισμούς, το προχώρησα σε πιο τεχνικά θέματα, μετά άλλαξα γνώμη και το γύρισα στη ψυχολογία, στα συναισθήματα που μου προκλήθηκαν, σε εκθειασμούς και γενικότερες αμετροέπειες.

Control-a και delete.

Παπαριές! Πως μπορείς να περιγράψεις με ψυχρές λέξεις και φράσεις τη μουσική? Τί σκατά κάνουμε όλοι εμείς που υποτίθεται γράφουμε γι'αυτά τα πράγματα? Μαλακίες κάνουμε. Μπορείς εύκολα να θάψεις ένα άλμπουμ, να πεις τι δε ΣΕ άρεσε, τι θα έπρεπε να υπήρχε. Πως όμως περιγράφεις την πραγματική μουσική σε μία από τις πιο ολοκληρωμένες της μορφές? Απλά δεν μπορείς κι όποιος λέει το αντίθετο, ας κάτσει να ακούσει -πραγματικά και αληθινά όμως- το "Golden Archipelago" και μετά να έρθει να μου το εξηγήσει.
"Δεν περιγράφω άλλο!" -κατά Χελάκη. Απλά ακούστε το.

Υ.Γ. Ναι, ίσως το άλμπουμ της χρονιάς να μας ήρθε ήδη από τον Φεβρουάριο.

UNKLE - Natural Selection

Εδώ και λίγες μέρες οι -πολύ αγαπημένοι- UNKLE ανακοίνωσαν τις λεπτομέρειες για το νέο τους άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει τον ερχόμενο Μάιο. Θα ονομάζεται "Where did the Night Fall" και ήδη έχουμε δύο δείγματά του. Αρχικά με το "heavy drug" που κυκλοφορεί βέβαια εδώ και 5-6 μήνες, αλλά και το πιο πρόσφατο "Natural Selection" που ακούτε παρακάτου.
Όπως μας έχουν συνηθίσει, αρκετά διαφορετικός προς το παρόν ο ήχος τους με προηγούμενες δουλειές, αν και οι κιθάρες είναι -ευτυχώς- και εδώ παρούσες. Καλά τα 2 τραγούδια μεν, δεν μπορώ να πω όμως ότι έχω ενθουσιαστεί. Έχουμε όμως ακόμα καιρό μέχρι τον Μάιο και ούτως ή άλλως οι UNKLE μας έχουν καλομάθει σε όμορφα άλμπουμς.

Άρχισαν τα όργανα...

Αντιγράφω από avopolis, που το αντέγραψε από αλλού:

"Το Blogger, η υπηρεσία της Google που ασχολείται με τα ιστολόγια αποφάσισε να κλείσει μερικά από τα πιο δημοφιλή blogs που φιλοξενούσαν mp3 στις σελίδες τους, ανάμεσα στα οποία ήταν και τα Pop Tarts Suck Toasted, I Rock Cleveland, LivingEars, and It's a Rap.

Αν προσπαθήσετε να μπείτε σ’ αυτά τα blogs, θα βρεθείτε μπροστά στο τυπικό μήνυμα της Google που λέει ότι «το ιστολόγιο δεν βρέθηκε». Η εταιρεία αποφάσισε να κατεβάσει τα ιστολόγια επειδή παραβιάζουν τους βασικούς κανόνες λειτουργίας της.

Οι bloggers προσπαθούν να συνέλθουν και δηλώνουν ότι κάθε φορά που υπήρξε πρόβλημα με τα δικαιώματα κάποιου από τα κομμάτια που είχαν ανεβάσει, το απέσυραν αμέσως. Πριν από την κατάργηση των ιστολογίων δεν υπήρξε καμία προειδοποίηση από την πλευρά του Blogger.

Τα πιο πολλά από τα blogs δημιούργησαν δική τους ιστοσελίδα και όλα δείχνουν ότι θα ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα."

Υ.Γ. Αδέρφια, το νου!

Birthday Party - Swampland

Έχει πλέον καθιερωθεί -χωρίς καν να το καταλάβω- και λέω να το συνεχίσω. Σε κάθε είδους γενέθλια ήδη έχω ανεβάσει μόνο τραγοούδια των BP! Το σημερινό μάλιστα κλιπάκι στο γιουτιούμπι το ανέβασε ο υπογράφων (ευλογώ το μουσάκι μου).
Σαν σήμερα, 27 χειμώνες πριν, ο κόσμος άρχισε την αντίστροφη μέτρηση για την καταστροφή του. Σαν σήμερα, 27 Φεβρουάριους πριν --ακούγονται τύμπανα κάπου βαθιά-- γεννήθηκε ο kostasK. Είναι πλέον σίγουρο: η γη σε λίγα χρόνια θα είναι σκέτη "swampland"...

Οι Editors στη Θεσσαλονίκη!

15 Απριλίου @Principal



Υ.Γ. άντε... και στην Αθήνα μια μέρα πριν

Massive Attack - Heligoland

Ανταπόκριση από το μέτωπο:

Αυτή τη στιγμή ακούω για πρώτη φορά το 'Heligoland', το νέο άλμπουμ δλδ των -κάποτε- αγαπητών Massive Attack. Εννοείται πως δεν θα έπρεπε να περιμένω κανένα 'Blue Lines', ή 'Protection', αλλά ακόμα προσπαθώ να καταλάβω που σκατά πήγε η μπάντα που είχε δημιουργήσει αυτά τα 2 διαμάντια (εεεπ, ξέχασες και το 'Mezzanine'!) της trip-hop που πραγματικά στιγμάτισαν τα 90's.
Στο διά ταύτα τώρα, στο πρώτο άκουσμα δεν το λες κακό άλμπουμ. Απλά σε κάθε τραγούδι που τελειώνει σου μένει μια αίσθηση ανολοκλήρωσης. Όλα τα τραγούδια είναι καλές ιδέες, έχουν φοβερή δυναμική, που όμως ποτέ δεν την βγάζουν προς τα έξω. Περιμένεις και περιμένεις μια κορύφωση και μετά απλά τελειώνει το άλμπουμ.
Τί ξεχώρισα? Το εναρκτήριο Pray for Rain, το περίεργο Psyche, το πανέμορφο Paradise Circus και την παράνοια του Atlas Air (ακούστε το παρακάτω, ειδικά τα τελευταία 2 λεπτά). Όχι και λίγα θα ΜΕ πεις. Αξιοζήλευτοι ως συνήθως οι guest τραγουδιστές στο άλμπουμ: από τον Tunde Adebimpe των TV on the Radio και τον Damon Albarn, έως την -σίγουρα σύζυγό μου σε κάποια άλλη ζωή- Hope Sandoval και τον Guy Garvey των Elbow. Βέβαια δε λείπει ο μόνιμος σχεδόν συνεργάτης τους ο Horace Andy.
Συμπέρασμα? σίγουρα καλύτερο του '100th window', όμως ποτέ δε θα μπει σφήνα στην πρώτη αγία τριάδα των δίσκων τους.

Υ.Γ. Α, το άλμπουμ βγαίνει στις 8 Φεβρουαρίου, ακριβώς 7 χρόνια μετά την κυκλοφορία του '100th window'.

No More Stranglers Any More

Τα μπλογκοαντανακλαστικά μου είναι γτπ. Το live των Stranglers έγινε Σάββατο βράδυ κι εγώ γράφω γι'αυτό 2,5 μέρες μετά. Ούτε avopolis να ήμουν!
Θα πεις τώρα γιατρέ, καλά μωρέ, αλλά ...Stranglers? Ε, τι να κάνω κι εγώ το καημενούλι, είχα καιρό να πάω σε live, έχασα και τους Savage Republic -που έμαθα ότι ήταν αρκούντως καλοί- και να πω την αλήθεια δεν είχε τύχει ποτέ να πάω να τους δω ζωντανά. Και για όσους μπορούν να κατανοήσουν τη μαγεία της στιγμής, το να ακούς το "Midnight Summer Dream" μέσα στο κατακαλόκαιρο στη σκοπιά 2ο νούμερο βραδυνό, όπως και να το κάνεις σου μένει βρε αδερφέ.
Εντυπώσεις? Οι Stanglers τα κατάφεραν. Κατάφεραν δλδ χωρίς να είναι κακοί, χωρίς να έχουν κακό ήχο, χωρίς να είναι ερασιτέχνες, χωρίς να έχουν μπερδεμένο setlist και χωρίς να είναι μουγγοί με τον κόσμο να μας δώσουν ένα απίστευτα βαρετό live. Το σαγόνι μου νομίζω πως έπαθε αγκύλωση από το πολύ χασμουρητό. Και δεν είναι ότι δε μεγάλωσα κι εγώ, όπως και οι περισσότεροι που βρεθήκαμε το Σάββατο στο Block 33, με τα τραγούδια τους. Δεν μπορώ να μην ακούω ακόμα το 'No More Heroes' και να το σιγοβροντοφωνάζω, ή να μην ψιλονοσταλγώ στο 'Golden Brown'. Είναι η ηλικία τους? Πολλές συζητήσεις έχουν γίνει γύρω από αυτό το αμφιλεγόμενο θέμα. Δε νομίζω να είναι ούτε αυτό. Μετά από 2,5 μέρες σκέψης κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τελικά οι Stranglers ίσως να μην είναι και τόσο μεγάλη μπάντα όσο θα θέλαμε να είναι. Μπορεί να φταίει και το γεγονός ότι μια -δισκογραφική- ζωή προσπαθούσαν να ισορροπήσουν ανάμεσα στο punk, στο pub rock (έως και pop) έως και new wave, χωρίς τελικά να βρουν ποτέ το στίγμα τους.
Όχι πως πέρασα και άσχημα δλδ (πολύ δύσκολα περνάω άσχημα σε συναυλία), σίγουρα ξελαρυγγιάστηκα στο 'No More Heroes' και στο 'Nice'n'Sleazy' (σ'αυτό νόμιζα πως ήμουν ο μόνος που τραγουδούσε), αλλά ακόμα και μετά από 2 σεναριακά encore (έλεος πια με αυτό το θέμα ρε παιδιά!) ακόμα περιμένω να ακούσω το 'Midnight Summer Dream'. Ίσως να είναι και καλύτερα έτσι. Θα μου μείνει η τελευταία ανάμνηση του τραγουδιού έτσι όπως την έζησα φορώντας τα χακί....

20 ...10 με τόνο

4 συγκροτήματα που φιγουράρισαν στη λίστα με τα αγαπημένα μου άλμπουμς της δεκαετίας (3 από αυτά στις 3 πρώτες θέσεις μάλιστα!) θα κυκλοφορήσουν δίσκο μέσα στο 2010. Μιλάω για τους Get Well Soon, Interpol, Arcade Fire, The National. Είναι δυνατόν αυτή η χρονιά να είναι κακή? Ειδικά όταν ξεκινάει με το "Vexations" των Get Well Soon. Ίσως όχι τόσο in your face όσο το "Rest Now Weary Head", αλλά φταίει και το ότι είμασταν πλέον ψιλιασμένοι για το τι μπορεί να μας δώσει ο φίλος μας ο γερμανός. Και μας το έδωσε. Δισκάρα ολκής λοιπόν και εδώ και αρκετή ώρα προσπαθώ να επιλέξω ένα μόνο τραγούδι από τα 14 και απλά κατέληξα στο 'Angry Young Man' επειδή έχει και επίσημο βίνδεο. Απολαύστε και ακούστε ΟΛΟ το άλμπουμ. Αξίζει.

Codeine Velvet Club

Εμπρός στον δρόμο που εχάραξε ο Alex Turner!

Ο Jon Fratelli, ο κιθαρίστας Jon Lower δηλαδής από τους γνωστούς και αγαπητούς μας Fratellis, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του με το side project 'Codeine Velvet Club' δύο μέρες πριν μας αφήσει το 2009 και έτσι δεν το πήραμε πρέφα εγκαίρως. 3-4 τραγουδάκια άκουσα μέχρι στιγμής και ΜΕ άρεσαν πολύ. ΜΕ θύμισαν το "νοσταλγο-ρόκ" των 'Last Shadow Puppets' (και καααάτι από Ντέμη Ρούσσο παρακαλώ!), πάντα βέβαια υπό την οπτική γωνία των Fratellis. Στο τέλος του άλμπουμ υπάρχει και ένα hidden track όπου διασκευάζουν -φόλα ανεπιτυχώς- Stone Roses στο "I am the Resurrection". Εδώ ακούμε τo πολύ συμπαθητικό "Hollywood":

Another brick...

Αν ένα πράγμα δίδαξε στον κόσμο η πτώση του τείχους του Βερολίνου, είναι ότι θα έπρεπε να είναι ψηλότερο.

ΕΔΩ και ΕΔΩ

Μιούζικ ιν γουίρντ πλέισις

Πρώτη-πρώτη η γλυκύτατη Lisa Hannigan, που τραγουδάει σε μία pub:



Οι αγαπημένοι Arcade Fire με το neon bible σε ασανσέρ!



Η Katie Melua που έδωσε μια καθ'όλα κανονική συναυλία, η οποία όμως έτυχε να είναι κάτι χιλιόμετρα κάτω από τη θάλασσα...



Οι White Stripes τραγουδάνε σε σχολικό λεωφορείο:




Υ.Γ. Ναι, όπως πολύ καλά καταλάβατε, το muz!con έβγαλε τα χακί από πάνω του και έχει πολύ χρόνο για να ανεβάζει τέτοια καμμένα posts!

Drum's not Dead

απλα απιστευτο. Δειτε το ολο

Χρόνια Πολλά σε όλους και καλή μας χρονιά

Muzine ...No More

Δυστυχώς μία από τις πλέον όμορφες και μερακλίδικες προσπάθειες που έγιναν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, έρχεται στο τέλος της. Το muzine ήταν -και είναι μέχρι και το τελευταίο αποχαιρετιστήριο τεύχος του- κάτι παραπάνω από ένα απλό μουσικό περιοδικό. Ένα μέγα λάθος όμως του Νεκτάριου και όλης της παλιοπαρέας τους έφερε σ'αυτό το σημείο: πήγαν να κυκλοφορήσουν το muzine στην Ελλάδα. Πραγματικά κρίμα. Εδώ το mail που μου ήρθε:

"Καλημέρα σε όλους,

Αυτή τη φορά δεν έχουμε πολλά καλά νέα.
Δυστυχώς στο κάλεσμα για συνδρομητές που θα βοηθούσαν το περιοδικό να συνεχίσει την έκδοσή του, η ανταπόκριση ήταν ελάχιστη.
Με αυτά τα δεδομένα, και καθώς η κρίση χτύπησε και το Muzine, είμαστε στη δυσάρεστη θέση να ανακοινώσουμε πως το επόμενο τεύχος του περιοδικού θα είναι και το τελευταίο του.
Ίσως κάποια άλλη στιγμή, με περισσότερο πρόσφορο έδαφος, να ξανακυκλοφορήσει. Ίσως με κάποιον επενδυτή ή χορηγό. Ίσως στραφούμε περισσότερο στο διαδίκτυο. Ίσως να μην συμβεί τίποτα από όλα αυτά και να κρατήσουμε την ανάμνηση του πιο όμορφου περιοδικού που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και τις ευχές όλων.

Όσον αφορά στους συνδρομητές, παλιούς και νεότερους, θα ενημερωθούν με την κυκλοφορία του τεύχους για το πώς θα τους επιστραφούν τα χρήματα. Ας έχουν υπόψη πως αν θέλουν να βοηθήσουν τον εκδοτικό οίκο που για 2 χρόνια στήριζε το Muzine, μπορούν να εξαργυρώσουν το ποσό που πρόκειται να τους επιστραφεί με παλιότερα τεύχη του περιοδικού ή και με βιβλία του εκδοτικού οίκου. Ακόμα και τώρα κάποιοι που δεν έχουν τα παλιά τεύχη μπορούν να γραφτούν συνδρομητές για να τα αποκτήσουν.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΟΛΟΥΣ όσους μας στήριξαν μέχρι τώρα.

Το τελευταίο τεύχος θα είναι αφιερωμένο στο μέλλον των μουσικών εντύπων αλλά και της μουσικής γενικότερα. Μπορεί οποιος θέλει να μας στείλει την γνώμη του με αφορμή την αναστολή έκδοσης του περιοδικού και η συντακτική ομάδα θα επιλέξει κάποια από τα κείμενα για να δημοσιευθούν, στο info@haramada.com .

Όσοι βρεθείτε στην Πάτρα στις 19 του μήνα μπορείτε να παρακολουθήσετε μαζί μας την συναυλία του Monsieur Minimal που συνδριοργανώνουμε με το Mojoradio. Ελπίζουμε πως δεν θα εξαφανιστούμε από το μουσικό χάρτη και με την πρώτη ευκαιρία θα έχουμε κάτι καινούργιο κι αξιόλογο να παρουσιάσουμε και να μοιραστούμε μαζί σας.

Σήμερα το βράδυ και κάθε Τετάρτη 7-9 μ.μ. θα συνεχίσουν οι εκπομπές του Muzine στο www.mindradio.gr όπου μπορείτε να ακούτε τις μουσικές μας επιλογές.

Και πάλι ευχαριστούμε,

www.muzine.gr"

Best of 00's: No 11 - No 1

Επειδή θα πρέπει να φύγω σε μέρος που δε θα έχω καθημερινή πρόσβαση σε internet (το στρατό μου μέσα!), θα αναγκαστώ να ανεβάσω την υπόλοιπη λίστα ολόκληρη και χωρίς κειμενάκια. Ναι, όπως πολύ καλά καταλάβατε, είμαι φαν των Interpol και των Arcade Fire. Αυτές οι δύο μπάντες (ΟΚ, μαζί με τους National) είναι για μένα ότι καλύτερο βγήκε μέσα στη δεκαετία. Ειδικά οι δεύτεροι πιστεύω πως ήδη έχουν γίνει σημείο αναφοράς για όλα τα μετέπειτα συγκροτήματα του γενικότερου indie ήχου. Μας ετοιμάζουν και καινούριο άλμπουμ (κατά τον Μάιο θα βγει, που σημαίνει καλοκαίρι ετοιμάζουμε βαλίτσες για να τους δούμε επιτέλους!!). Επίσης, όσο κι αν οι περισσότεροι θα διαφωνήσετε, θεωρώ τον Jack White την μουσική προσωπικότητα των 00's.
Η λίστα μου με την τελευταία ενδεκάδα της δεκαετίας έχει ως εξής:

11. Get Well Soon - Rest Now Weary Head

10. Shearwater - Rook

9. Radiohead - In Rainbows

8. Strokes - Is This it

7. White Stripes - Elephant

6. Kasabian - Kasabian

5. Interpol - Antics

4. Arcade Fire - Neon Bible

3. The National - The Boxer

2. Interpol - Turn on the Bright Lights

1. Arcade Fire - Funeral

Best of 2009: No 11 - No 1

Η τελευταία ενδεκάδα που κατεβάζω για την χρονιά που μας αφήνει είναι η εξής:

11. Sonic Youth - The Eternal

10. 2L8 - He & She, Angry Enough To Keep Loving In the Dark Ages

9. Yo La Tengo - Popular Songs

8. Animal Collective - Merriweather Post Pavillon

7. The Horrors - Primary Colors

6. Decemberists - The Hazards of Love

5. Yeah Yeah Yeahs - It's Blitz!

4. (Stuart Murdoch) - God Help the Girl

3. Kasabian - West Ryder Pauper Lunatic Asylum

2. Doves - Kingdom of Rust

1. (Ryan Gosling, Zach Shields) - Dead Man's Bones